Santiago rustdag

Gisteren dus aangekomen in Santiago. Ik had et niet verwacht, maar het binnenrijden van Santiago was emotioneel. Je komt toch aan in de voetsporen van vele miljoenen anderen in de afgelopen 1000 jaar. Ik kwam met een grote grijns aan op het grote plein van de Kathedraal in Santiago. Precies op hetzelfde moment kwamen de 4 spanjaarden aan die ik voor het laatst een week geleden had gezien, waarna een enthousiaste begroeting volgde.

Vlak daarna kwam ik Wim en Chris tegen (het belgisch-nederlands stel, die ik al vrij vaak heb gesproken en een goede band mee heb opgebouwd). We hebben afgesproken om 's avonds de aankomst te vieren in een goed restaurant. Kim was zo lief om een goed hotel voor me te boeken, zodat ik op weg ging door de straatjes van Santiago.

Ik was even rond aan het kijken en kwam in gesprek met een Nederlander die ook net op de fiets was aangekomen. Samen hebben we een borrel gedronken en geweldige gesprekken gehad. Het is ongelofelijk hoe de gevoelens van een ieder hetzelfde zijn. Vaak op dezelfde momenten heb je gevoel van euforie gehad en op dezelfde punten of dagen pijn geleden.

Iedereen heeft ook een dubbel gevoel bij Santiago, aangezien het wel heel druk is en het en beetje een kermis is. Zo verschillend met de sfeer op de camino zelf. Ook de kathedraal vond ik tegenvallen: wel erg druk (zowel wat betreft de hoeveelheid mensen als de architectuur) en bombastisch

´s Avonds een zeer geanimeerd diner met Chris en Wim, waar we plechtig elkaar hebben belofd om elkaar nog een keer te zien. Ik verheug me daarop!

Op de terugweg zagen we nog iets heel bijzonders: midden op het lege plein van de kathedraal stonden een jongen en een meisje. Het meisje begon plotseling te zingen, met een fantastische (klassiekgeschoolde) stem. Erg mooi en indrukwekkend!

Vandaag een heerlijk relaxed dagje gehad. Genoten van de luxe kamer, fijn contact met thuis gehad en lekker rondgeslenterd door Santiago. Boekje en tijdschrift gekocht en al vroeg in de middag lekker biertjes gedronken. Morgenochtend heel vroeg de trein naar Leon, om daar de terugreis te fietsen naar Pau. Weer zin om te fietsen!