Carrion - Leon (115 km, 31-7)

Wat een zware dag was dit zeg! Kort samengevat: Veel kilometers onder brandende zon in een dorre omgeving met uitgestorven dorpjes. Ik heb medelijden met de wandelaars: ik kan er met de fiets in 1 keer doorheen, maar de wandelaars zitten dagen achter elkaar in deze dorre, eenzame vlakte! Overigens, het heeft ook wel wat, de tocht van vandaag.
Je voelt je echt volledig alleen fietsend en de moderne wereld is ver weg.



De dag begon trouwens met een lekke band! De eerste in nu bijna 1800 afgelegde kilometers valt natuurlijk best wel mee! 's Middags zelf mijn lunch gekocht in supermarkt van het leuke stadje Sahagun en aan de kant van de weg, in de veilige schaduw van een boompje geluncht en even geslapen.

's Avonds aangekomen in Leon, een drukke, levendige en mooie stad. Ik kon de camping niet vinden, dus maar een hotel genomen om al het stof van me af te wassen en goed te slapen..

Hornillos de Camino – Carrion (70 km, 30-7)

Ik heb vandaag net zoals gisteren niet heel veel kilometers gemaakt, simpelweg omdat ik wil genieten van de reis. Vroeg (8 uur) onderweg op de hoogtevlakte: koud! Kop koffie gedronken en ontbeten in een klein dorpje met vele pelgrims aan tafel, wat erg gezellig was. Het waren allemaal wandelaars, die er al uren op hadden zitten (het was negen uur, ik was dus nog maar net onderweg, maar de wandelaars starten meestal om 6 uur!). Veel gesprekjes onderweg gehad, op rustplaatsen of zomaar onderweg. Erg leuk is dat: het zijn geen diepgaande gesprekken maar het is wel aardig. Weer op de kiezelige camino gereden en redelijk aan het begin direct een echt flinke klim, waar ik zelfs een heel stuk moest lopen omdat het gewoon te stijl was. Maar de beloning was groot: een geweldig uitzicht op de Sierra del Campo.

Onderweg nog een wonderschoon romaans kerkje bekeken en een keer weer goed gegeten (want dat is de afgelopen dag wat simpel).

De rit was mooi, maar ik kan me voorstellen dat dit stuk voor wandelaars erg zwaar is. Onder de brandende zon een vrij kale hoogvlakte door, met een brandende zon. Als fietser heb je daar minder last van: het windje koelt af en je bent zo weer bij een volgend dorpje. Met veel gemopper de nieuwe tent opgezet (ik snapte niet helemaal hoe het moest’, maar tentje is best wel aardig. Heel matig gegeten in het stadje met irritante Oostenrijkers naast me die sigarettenrook produceerden die recht in mijn gezicht voortdurend terecht kwam. Snel terug naar de camping, waar ook weer de Nederlands/Belgische vrienden zijn neergestreken. Je komt elkaar allemaal voortdurend tegen!

29 juli San Juan de Ortega – Hornillos del Camino (77 km, 29-7)

Redelijk goed geslapen in de open lucht. Je bent wel waakzaam en hoort elk geluid, maar de sterrenhemel was fantastisch! Vroeg op pad, via het originele pad (dus steile beklimmingen, kiezelstenen en hobbels) naar Burgos gefietst. Ik ben toch van plan de originele camino te volgen, want ondanks dat het vermoeiender is, ben je wel verder af van autoverkeer en je proeft nog meer de pelgrimsfeer. Iedereen groet elkaar onderweg en wenst elkaar een goede camino.

Overigens was het vol met politie in Burgos, want er was een zware bom ontploft, vlakbij de Carrefour waar ik een nieuw tentje heb gekocht (gelukkig geen doden, wel 120 gewonden).

Lang de tijd genomen om Burgos te bekijken en dan vooral de overweldigende kathedraal. Schitterende kapellen, imponerend traliewerk, fraaie beelden. Echt heel mooi. Als toetje kwam nog een speciale installatie in de kloostergang, waar ze prachtige eigentijdse muziek gebruikten. Ik heb het met mijn mobiel gefilmd, maar weet nog niet hoe ik dit op mijn laptop kan zetten. Even buiten Burgos nog het mooie koninklijk klooster Las Huelgas bezocht. Je wordt bijna blasé van al het moois wat je ziet onderweg!

’s Avonds een leuke albergue opgezocht in het piepkleine plaatsje Hornillos en gegeten met 4 Spaanse kerels die op mountain bike de camino afcrosten. Communicatie ging gebrekkig door taalproblemen, maar was wel gezellig!

Berceo – San Juan de Ortega (70 km, 28-7)

’s Ochtends relaxed aan gedaan met een bezoekje aan het prachtige klooster van San Millan, het Monasterio de Yuso. Mooie kloostergang en mooie oude koorboeken. Onderweg fietste ik een Nederlandse voorbij (was al 6 weken onderweg, stopte overal en reed weinig km per dag).
Stukje samen gefietst en in Santa Domingo de la Calzada geluncht en daarna weer afscheid genomen. Mijn fietsdag was nog niet om, had zin om lekker stuk nog te fietsen. Na fikse klim en stuk over het originele (kiezel)pad kwam ik aan bij echt een wonderschone nederzetting San Juan de Ortega et een prachtige kerk en een grote albergue.

Ik kwam daar het Belgisch-Nederlandse paar (Wim en Chris) tegen die ik al een paar keer voorbij was gefietst en heb daar een enorm leuke avond mee gehad. Ik heb met ze meegegeten en we hebben goede gesprekken gevoerd met flink wat wijn. Douchen in de albergue en aangezien mijn tent kapot was heb ik in de open lucht geslapen. De sterrenhemel was zo prachtig en zo enorm helder. Ik heb een tijd lopen staren naar ede hemel en heb redelijk goed geslapen. Morgen toch maar een tentje kopen, want 1 keertje openlucht is leuk, maar niet elke dag. En ik wil niet de afhankelijkheid hebben van overnachten in een herberg.

Estrella - Berceo (110 km, 27-7)

Vroeg uit de veren in de albergue om 7 uur, dus zat al tegen 8 uur op de fiets. Mooie plaatsjs weer gezien! Zoals de prachtige kapel Santo Sepulcro in Torres del Rio.
Verder een stop gedaan in Viana: mooie kerk, met stempel uiteraard. Je merkt de grote stroom van pelgrims nu en (alhoewel de meeste Spaans zijn) de grote mengelmoes van nationaliteiten.


Ook de grotere stad Logrono aangedaan (mooie kathedraal en leuke stad) en toeristisch hogtepunt klooster bezocht in Najera (prachtige kloostergang!!). Laatste stuk ging op tandvlees naar Berceo.


Ik heb vandaag af en toe het Camino-voetpad genomen in plaats van de route in het boekje, waardoor ik vele kilometers over grindpad heb gereden en buitengewoon steile hellinkjes heb moeten klimmen. Dit is toch niet zó'n goed plan en ik weet ook niet of de fiets hier wel tegenkan.

Goede lunch en zoals gepland een uur geslapen op een grasveld. Goed ritme!

Minpunt van de dag is dat mijn tent kapot is gegaan! De tentstok is gebroken en daardoor is het tentdoek gescheurd. Ik merk dat ik zo relaxed ben dat ik er geeneens zo pissig over was. Heb nu een bungalow op de camping (veel te groot) en zal dus de komende weken in albergues moeten slapen. Ook leuk, en als ik het gesnurk zat ben van de andere pelgrims ga ik wel in een hotel..

Nu redelijk maal achter de rug in camping en doe me tegoed aan de Rioja wijn die hier gemaakt wordt. De fles is al bijna leeg, dus slaap lekker vannacht (en morgen misschien wat zwaardere benen :-))

Sanguesa – Estrelle (97 km, 26-7)

Nu aan het einde van de dag ongeveer 1350 km op de tellen na 2 weken. ’s Ochtends lekker ontbeten en koffie gedronken (na nacht slecht slapen: bloedheet!).

Vandaag een stuk met hele mooie stukken, waar het hoogtepunt in het begin was. Ik moest door een tunnel fietsen waar het volledig donker was (en ik prompt bijna viel).

Het tunneltje kwam uit in een klof waar een rivier door stroomde, mooie steile wanden en veel vogels. Werkelijk indrukwekkend. Daarna door mooie stuk golvend landachap met kleine (amper bewoonde) dorpjes. Daarna een flink stuk (en eigenlijk groot deel van de dag) op een weg naast een snelweg gefietst, wat toch net minder leuk is.

Erg mooi was wel de kapel van de Ermita de Eunate, in de graanvelden staat een prachtig kapelletje. Ook érg leuke lunchstop gehad in Puente la Reina, waar een volksfeest bezig was met optocht en muziek.
Heerlijk na de lunch een beetje geslapen voor het laatste stuk richting Estrella, waar ik in een gratis herberg overnacht.

Ook in Estrella was een feest, waarbij mensen in middeleeuwse kleding allerlei kraampjes hadden. Heb op het mooie middeleeuwse marktplein cider en worst met brood op. Groente is geloof ik voor een andere dag.

Terugkerend in de herberg is het wel een gezellige sfeer, waar mensen praatjes met elkaar maken. Vroeg naar bed want ik wil mijn tijdschema wat aanpassen: meer fietsen ’s ochtends, lange middagpauze en een avondetappe.

Jaca - Sanguesa (110 km, 25-7)

Stevige, maar weer prachtige route vandaag. Het begon met een forse klim naar het klooster S Juan de la Pena. Flinke klim tot 1300 meter hoogte (daarvoor al een flinke berg moeten beklimmen (en weer af moeten gaan)). Mooie route, en ik merk dat ik steeds krachtige en fitter word. De klim was eigenlijk geen probleem en had een goede cadans naar boven. Het klooster was trouwens erg mooi, vooral de binnenplaats was indrukwekkend.

De afdaling vond ik wel erg spannend, en mijn hoogtevrees speelde flink parten. De afdeling was bochtig en langs flinke afgronden (geef mij maar afdalingen in een bos). Ik moest rustig ademhalen (trucje van Kim geleerd ;-)) en heb vooral hard tegen mezelf geroepen dat ik me niet zo moest aanstellen. Mooi is dat toch, midden in de natuur gewoon hard tegen jezelf praten!

De uitzichten waren trouwens prachtig gedurende de beklimming en afdalingen, je kon vele kilometers kijken en op de achtergrond zag je voortdurend de Pyreneeen met soms besneeuwde bergtoppen en voortdurend zag je roofvogels met de thermiek meevliegen.

De afdaling eindigde in een mooi dorpje waar ik uitgebreid geluncht heb en lekker een boek gelezen.

Na de lunch ging de tocht verder in heel bijzonder landschap, met bultjes erin. Meestal was op zo'n bult een mooi stadje. Met als hoogtepunt Berdun (waar wij 2 jaar geleden zijn geweest).

Verder vervolgde de tocht naast een mooi (kunstmatig) meer, kleine stadjes en mooie natuur. Na 100 km een enorme hongerklap, waardoor alle energie uit mijn benen wegvloeide. Dus met "lege pijp"aangekomen in het geplande sanguesa. Dit schrijvend zit ik aan een biertje en voel de vermoeidheid eigelijk al niet meer. Ik overnacht voor de eerste keer in een albergue, een pelgrimsslaappplaats. Er is me verteld dat het na morgen veel, veel drukker is dus ik geniet van de rust.

Oloron - Jaca (24-7, 95 km)

Vandaag de dag waar ik al dagen tegenop zag, door de pyreneeen, de Aragon route: over de Col de Somport Spanje in met een maximale hoogte van 1640 m en starten vanaf 200 m. De eerste 40 km waren relatief makkelijk: vals plat met allerlei mooie bergdorpjes. De laatste 15 km waren zwaar (voortdurend 7-9% stijgen) maar wat een beleving! Pijn van de inspanning en vooral de enorme euforie om de werkelijk prachtige omgeving. Schitterende besneeuwde bergtoppen, grote roofvogels in de lucht (waren ze op mij aan het azen?), mooie afwisselende bomen en een enorm helder en ver zicht maakten de tocht echt onvergetelijk. Op de top gezellig koffie gedronken met een hollands/belgisch paar die vanuit Landgraaf waren vertrokken: wel fijn om de ervaringen even te delen.

Na de top, jack aan en helm op voor de afdaling. Ik ben niet een enorme durfal, dus als het harder dan half 50 gaat dan knijp ik al flink in de remmen. Een camping gezocht in Jaca en daarna het mooie stadje ingegaan, waar ik twee jaar geleden met Kim ben geweest. Ik herkende nog heel veel, wat erg leuk was. Lekker gegeten en daarna vroeg gaan slapen.

Sorde l’Abbaye - Oloron ste Marie (23-7, 80 km)

Wat een heerlijke dag weer. De dag begonnen met steile klimmetjes die redelijk goed genomen werden! Daarna door mooi landschap, vele kleine dorpjes met mooie romaanse kerkjes. Wel 's ochtends wat vroeger opgestaan, aangezien ik werd bang werd van de hitte. Ik zat dus al voor 9 uur op de fiets (wat voor mij erg vroeg is). Wel direct het kerkje van Sorde l'Abbaye bekeken, wat erg mooi was )in de kerk waren mosaieken te zien uit de Romeinse tijd, prachtig gerestaureerd.

Ook de tijd genomen om het prachtige stadje Sauveterre goed te bekijken. Mooie stempel gekregen van de kerk van twee oudere dames. Na de vraag of mijn reis religieus was (die ik maar heb beantwoord met "un petit peu"om ze niet voor het hoofd te stoten) vroegen ze me om in St Jacques namens de twee dames te begroeten als ik aangekomen was in Santiago).

Ik heb lekker geluncht in een van de vele restaurants "Saint Jacques" met een goed dagmenu en onderweg de mijlpaal gehaald van 1.000 km

In Orloron rustig de tijd genomen om de kathedraal bekeken (een blinde man gaf me de stempel om zelf te stempelen: de eerste stempel buiten het vakje en op z'n kop!)

Wederom naar postkantoor gegaan om spullen terug te sturen en daarna mezelf getracteerd op een hotel met bad, zodat ik fris de laatste nacht Frankrijk kan besluiten en morgen de koninginnenrit over de Col de Somport naar Jaca kan volbrengen!

Dax – Sorde l’Abbaye (22-7, 34 km)

Lekker kort dagje gehad met al wel een paar flinke klimmetjes: dit kwam vooral dat ik verkeerd ben gereden, en daardoor binnenweggetjes met wel hele steile hellinkjes tegengekomen! Bij de camping twee Belgen tegengekomen en daarmee gegeten. Het was moeizaam een gesprek met ze te beginnen, aangezien ze gewoon niet zo goed waren in social talk en hun Vlaams redelijk moeilijk te verstaan waren. Verder in restaurant 4 mensen uit Friesland, die al 900 km meer gereden hadden als ik had gedaan! Beide groepjes gaan over de Pyreneeen via St Pied de Port, de wat makkelijkere en kortere Navarra route. Ik heb toch besloten om de originele route te doen, de Aragon route (waar ik wel tegenop kijk!)

Hostens – Dax (21-7: 135 km)

Lange moeizame dag door de bossen van Les Landes: het was ongelofelijk saai en heel erg warm! Het was de eerste dag dat ik het eigenlijk maar matig naar mijn zin had op de fiets. Ik wilde 20 km voor Dax stoppen, maar de camping had geen eetgelegenheid. Daarom doorgereden naar Dax en in de stad goed gegeten met chagrijnig personeel (vind echt: hoe hipper het restaurant in Frankrijk, hoe slechter het personeel).

Wel grappig op weer in Dax terug te zijn. Vorig jaar augustus met Niels KA en Arnoud de V. hier geweest en per ongeluk in een geweldig feest terecht gekomen, waardoor Daxvol met mensen en bruisend was. Wat een verschil nu, extreem rustig en wat ingeslapen.. Ik herkende wel de pleinen die toen vol stonden met feestende mensen.

Ik ben zo stom geweest het tentje op te bouwen onder de lantarenpaal van een camping waar alleen maar Franse sta-caravan toeristen zijn (=niet heel positieve typering). Gelukkig wel ‘s avonds mijn lief en ouders gesproken wat weer goed was voor de moraal.

St Aulaye – Hostens (Les Landes ) (20-7, 135 km)

Het lijkt wel alsof de tochten steeds mooier worden. De route begon door een geweldig mooie bosrijke omgeving, met vennetjes en riviertjes, daarna prachtig door de wijngaarden rondom St Emilion en tenslotte (en dat was het minste deel) door de bossen in Les Landes. Verschillende Nederlandse fietsers tegengekomen onderweg en daarmee praatjes gemaakt, je merkt toch wel dat je daar behoefte aan hebt, een beetje sociaal contact.

Verder was het geen fraai gezicht vandaag hoe ik eruit zag: ik heb een fietsbroek aan die ongeveer 10 cm korter is als die ik de afgelopen week aan heb gehad (en elke dag heb gewassen natuurlijk), waardoor ik een been heb die van bruin, naar rood, naar wit loopt.

’s Middags matig gegeten in St Emilion (wat een prachtig, maar wel heel toeristisch stadje is) in een gooi en smijt toeristentent. ’s Avonds onverwacht lekker in een boerig restaurant: ik merk dat k dit nu echt het lekkerst vind: relatief simpele, voedzame maaltijden met veel smaak. Overigens ook erg voordelig: inclusief wijn slechts 13 euro voor 4 gangen..

Dag 7: Angouleme – St Aulaye (19-7 - 70 km)

Dag met matige benen, daarom maar na 70 km camping opgezocht. De tocht was wederom mooi, met al wat aardige klimmetjes. Die gaan met gelukkig wel goed af, wat goede hoop geeft voor de Pyreneeen. Eerst begonnen met een visite aan Angouleme, wat niet echt geweldig was. Erg stom ook, ze hebben alle belangrijke monumenten ongeveer aan verkeersaders. De reisgids had ook een route rondom Angouleme een beschreven, die had ik beter kunnen doen. Wel weer boodschapjeskunnen doen om een keer een dag geen beroep te hoeven doen op horeca.

Hoogtepunt van vandaag was stop in Aubeterre, werkelijk een prachtig dorpje met een hele grote ingehouwen kerk (een Eglise Monolithe): 27 meter lang, 16 m breed en 20 meter hoog.

Wat bizar was dat aan 1 kant de vloer open lag, zodat je kon zien dat de hele vloer opgebouwd was uit sarcofagen. Verder een aardige St Jacques kerk. Dieptepunt was dat ik vanuit stilstand viel met fiets (mijn clips van mijn fietsschoen gingen niet los: gehavende benen nu!) Ongeveer 15 km na Aubeterre ben ik gestopt bij een camping aan de Dronne. Ik ben geloof ik de enige trekker: alle andere gasten staan volgens mij de hele zomer in hun stacaravan. Ach, ieder zijn ding..

Ik sta op de camping op het mooiste plekje! Langs een splitsing van het riviertje (eigenlijk sta ik wat af van de mij toegewezen plek, maar dit was zo mooi!). Lekker voor de tent met boek, wijn, stokbrood en lekkers (ham, kaassorten, chips, nootjes, krabsmeersel) een relaxte avond. Goede dag dus, maar zonder stempels! Ik heb zowel in Angouleme als hier nog geen stempels kunnen krijgen. Morgen maar eens beter mijn best ervoor doen!

Dag 6: Poitiers - Angouleme (18-7, 145 km)

Geweldige tocht gemaakt en een record aantal kilometers. Prachtig golvend landschap en regelmatig mooie schilderachtige dorpjes!

In Poitiers ’s ochtends wat inkopen gedaan in de supermarkt, dus volledig zelfvoorzienend op weg: dit was een dag van sterke benen. Ik voelde tot 120 km geen enkele vermoeidheid. Het weer was niet geweldig als toerist, maar wel als fietser: ongeveer 20 graden en bewolkt met heel sms de zon en af en toe wat regendruppels)!

Uiteindelijk wilde ik naar een jeugdherberg in Angouleme, maar die was (na lang zoeken) gesloten. Aangezien er geen camping in de buurt was een vriendelijk familiehotel (le Crab) opgezocht. Op aanraden van het hotelsechtpaar een restaurant opgezocht in de buurt, maar het was te duur en matig. En van die misplaatst arrogante bediening. Ik had naar mijn eigen gevoel moeten luisteren die al zei dat ik gewoon lekker in het hotel moest blijven en gewoon het stokbrood met een heerlijke pate die ik had gekocht in Poitiers op moest eten. Het grote voordeel van het hotel was dat ik een bad had in de kamer. Dus bij “thuiskomst”in bad gegaan en in bad film gekeken (Cast Away, leuke film, gek dat ik die nog niet gezien had volgens Kim J) . Heerlijk de spiertjes rust gegeven, maar door de film wel wat laat naar bed.

Dag 5: rustdag Poitiers

Ik werd wakker van de regen, dus heb spontaan besloten om een rustdag te nemen. De hele dag fietsen in de regen is voor deze pelgrim een te grote opoffering.Wel veel kerken gezien in Poitier, na een relaxed ochtendje met capuchinootjes en boek (en overtollige bagage teruggestuurd!). Tenslotte twee stempels `gescoord`, bij een vriendelijke non en een chagrijnige meneer.

Dag 4 Tours - Poitiers 130 km

Wat een geweldige dag vandaag! Ik voelde me sterk, geweldig weer, schitterende omgeving en lekker gegeten.

Ik was vroeg opgestaan (uiteraard zonder wekker: probeer "natuurlijk ritme"te hebben) en eerst op camping ontbeten en fris op weg. De halve rustdag gisteren was goed voor spieren: had de afgelopen dagen al wat last van zeer vermoeide spieren. Dat voelde ik vandaag helemaal niet meer.

De route wordt steeds mooier: nu kan ik bekennen dat de eerste drie dagen fietsen eigenlijk matig was wat betreft bezienswaardigheden en natuur (het fietsen langs de Loire is natuurlijk mooi, maar de kastelen kende ik en de wind was erg irritant). Vanaf Tours was het echt anders: mooie kleine dorpjes, mooie landschap. Je merkt ook echt dat je zuidelijk komt. En de indicaties dat je een pelgrimsroute aan het doen bent worden talrijker. Vandaag de eerste twee lopende pelgrims gezien. In Chatellerault een hele mooie Jacobskerk bezocht (in een verder matig interessant stadje). Hoogtepunt was het beeld van St Jacques. Ook hadden ze in de pastorie een prachtige stempel en werd door iedere aanwezige met een warme hand begroet.

Tussen de middag fantastisch gegeten, iets wat ik vaker ga doen. Ik heb (voor maar 12 euro) een wat boerse, maar zeer smakelijke maaltijd gegeten (4 gangen!). Ik heb de bijbehorende wijn toch

maar afgeslagen..

Eind van de dagetappe is Poitiers, mooie stad met vele mooie kerken. Ik had geluk: toen ik de kathedraal binnenstapte was net iemand aan het spelen op het (blijkbaar zeer bekende) orgel. Morgen de rest van de bezienswaardigheden. Ik slaap in een zeer eenvoudig hotel, maar wel met internet! Dus even fijn geskypet met mijn lief.

Dag 3: Blois – Tours (80 km)

Lekker relaxed uitgeslapen en ontbeten. Pas laat onderweg, uiteraard eerst naar kathedraal voor een stempel (waar ik trouwens volledig mijn klimkwaliteiten overschatte en in een klein steegje moest lopen) en daarna op weg naar Tours. Had een relaxed dagje gepland, maar de harde tegenwind was een spelbreker. Beuken tegen de wind is niet mijn favoriete fietsmanier, geef mij maar een heuveltje!

Tussenstop in het mooie Amboise en daarna door de wijnvelden naar Tours. Uiteraard weer de kathedraal bezocht, met prachtige glas in lood ramen.

Lekker op tijd camping opgezocht en bier en pizza gegeten. Ik had wel 2 pizza's opgekund, maar heb me bedwongen!