Astorga – San Fiz de Seo (92 km, 2-8)

Op de uitzonderlijk goede dagen zoals vandaag is het zelfs al moeilijk om alle dingen die je ’s ochtends hebt gezien te verwerken: je ziet, beleeft en voelt zoveel!Vandaar een wat langer verhaal dan anders!

Na het schrijven van de blog gisteren heb ik in het stadje een typisch streekgerecht op: cocida maragato. Bij een restaurant met een “bibe gourmant”van de Michelin gids, dus waarschijnlijk wel een goede uitvoering.
Ik kreeg eerst een schaal met allerlei soorten vlees, van ingewanden tot stoofvlees en kip.
Lekker, als je het vet wegsnijdt. Hierna kwam een bonenschotel met een zuurkoolachtige groente, gevolgd door vermicellisoep.
Uiteindelijk ook nog een dessert. Ales gecombineerd met erg lekkere wijn! Voor de hongerige pelgrim was dit echt prima! Toen rennend naar de auberque want om 23.00 ging de deur dicht. Overigens slechte nacht gehad door een zeer hard snurkende kamergenoot. Zelfs de oordoppen (tip van Niels KA) hielpen maar matig. Om 6.30 werd ik gewekt door gregoriaanse muziek en om 7 uur werd er tegen me gezegd dat ik toch echt wel moest opstaan.

Dus, na een ontbijt in het stadje, erg vroeg op pad. De eerste bezienswaardigheid nog in Astorga) was erg fraai: het bischoppelijk paleis, gemaakt door Gaudi. Helaas ging het pas om 10 uur open, en dan wilde ik al een eind op de berg zijn.

Onderweg nog een heel mooi gerestaureerd dorpje bezocht, Castrillo de los Polvazes, waar de klim langzaam maar zeker op gang kwam. Ik reed door mooie kleine dorpjes en de omgeving werd steeds ruiger en steiler.

Na echt een forse klim me prachtige uitzichten kwam ik aan op de Cruz de Ferro. Een simpel kruis, wat symbolisch het teken was dat de pelgrim Santiago zou halen. Bij het kruis leggen mensen een steen neer als teken dat een deel van de (persoonlijke) belasting wordt achtergelaten. Zeer indrukwekkend.

Hierna gestopt bij een nederzetting van excentrieke mensen die zich nu tempeliers noemen (tempeliers waren de beschermridders van de Santiago-gangers)
Daarna een hele steile afdaling, de ik voor het grootste gedeelte zwaar remmend heb voltooid. Ondanks mijn hoogtevrees heb ik er van genoten. De natuur was zo mooi en de uitzichten zo spectaculair! Na de afdaling kwam ik uit in de El Bierzo streek, met vruchtbare groen landschap.

Geluncht in het stadje Ponteferrada, met een heel mooi Tempeliersburcht.
Ik had glas wijn besteld bij mijn lunch, maar ze brachten een hele fles. Matigheid is nog steeds niet mijn eigenschap, dus met 4 glazen wijn zat ik daarna op de fiets, wat niet goed is voor de beenkracht (ook al is fietsen met bier op trouwens veel rampzaliger).

Gelukkig was de rest van de rit vrij makkelijk. In het mooie stadje Villafranca kwam ik weer mijn belgisch-nederlandse lotgenoten tegen, waarmee ik wat gedronken heb.
Nu sta ik in een afgelegen camping, mooi aan een riviertje. Gew3eldig gegeten op de camping met erg lekkere lokale Bierzo-wijn! Morgen weer mooie bergetappe, de Cebreiro is aan de beurt schijnt zeker zo zwaar te zijn als de Pyreneeën rit) met grote delen boven 10%. Nog minder dan 200 km naar Santiago…