St Jean Pied de Port – (Lescar (Pau), 101 km, 13-8)

Ik dacht dat ik na bijna 1 maand fietsen onverslaanbaar en onvermoeibaar zou zijn op de fiets. Maar nee, ik ben vandaag echt “kapot gegaan” op de laatste hellingen van vandaag: ik schat dat de twee hellinkjes op het laatst zo’n 12% waren, wat toch wel erg zwaar is met bagage.

Vandaag was de eerste dag van de Jacobsroute af. Ik had met behulp van de Michelin kaart de kortste route over kleine weggetjes uitgestippeld. Ik heb echter niet echt op hoogteverschillen gelet, dus ik denk dat ik vandaag misschien wel de zwaartste rit van de reis heb gehad. Geen moment was het vlak en de hellinkjes steil. De inspanning werd wel weer goed gemaakt door het prachtige landschap door de uitlopers van de Pyreneeen. Helaas heeft de telefoon het nu weer echt begeven dus kon geen foto’s maken. Mooie stop was bij l’Hopital St Blaise, een pelgrimopvang en mooi kerkje uit de XIIe eeuw.

Gestopt bij een camping in Lecars, even buiten Pau. Ik ben nog in twijfel of ik morgen nog hard ga fietsen naar de Col d’Aubisque. Morgen besluit ik of ik nog een zwaar bergtraject ga doen als afsluiter!

Pamplona – st Jean Pied de Port (70 km, 12-8)

Vandaag de pas over die de meeste pelgrims nemen als start van de route, de Roelandspas over de Monte Ibanata. Ik was verbaasd hoe makkelijk de klim me afging.

Ik vermoed dat de klim vanuit Spanje wat makkelijker is dan die vanuit Frankrijk, maar ik denk ook dat de verbeterde conditie een rol speelt! Goede lunch gehad in pelgrimsplaatsje Roncevalles (en erg toeristisch).

Ondanks dat ik weer genoten heb van de bergrit vond ik de rit minder mooi als de Navarra route over de Col de Somport en ook de beklimming van de Cebreiro vond ik mooier. Wel was de afdaling prachtig, met uitkijken over mooie groene bergen, kabbelende beekjes en boerderijtjes.

Nu op een erg drukke camping op St Jean Pied de Port. Wilde nog een keer de tent opzetten om hem goed te drogen!

Urturi – Pamplona (115 km, 11-8)

Laat van start gegaan na een uitgebreid ontbijt. De eerste 65 km waren leuk en makkelijk door gloiend landschap. Voor een groot deel was de route fietspad, waar vroeger een spoorlijn had gelegen. De route raakte vandaag een plaatsje waar ik ook op de heenroute was geweest, Estella.

Hier geluncht en geluierd, in de veronderstelling dat ik nog maar 40 km voor me had. Dat was ook zo, maar deze kilometers waren buitengewoon zwaar door flinke hellingen en tegenwind (maar wel weer prachtig uitzicht!). Hierdoor kwam ik pas om half 10 in Pamplona aan, na een zoektocht. Wel beland in prima hotelletje met goed restaurant.

Terminón – Urturi (110 km, 10-8)

Na een mooie dag ben ik beland in het gehuchtje Urturi. In het dorpje wonen 50 mensen, 12 families en ik heb een kamer in een casa rural, de spaanse uitvoering van bed & breakfast. Ik was tevergeefs op zoek gegaan naar een restaurant, stapte een bar in met de vraag waar ik wat kon eten en ik werd direct uitgenodigd om gewoon mee te eten met een groep die daar zelf hun eten hadden klaargemaakt. Erg vriendelijk en het was een gezellige sfeer. Bij afscheid zeiden ze dat als ik ooit terugkom ik altijd weer welkom was in de bar en de zekerheid zal hebben dat zij weer aanwezig zullen zijn.

De dag begon leuk met een bezoek aan Ona, een mooi oud plaatsje met een hele mooie kerk en klooster. Ik kreeg een privé/rondleiding van een oudere man, die me probeerde uit te leggen wat ik zag. De bezichtiging was zeer de moeite waard: prachtige Koninklijke grafmonumenten en een mooie kloostergang.

Ook vandaag moest er weer redelijk wat geklommen worde, alleen het landschap was nu weer anders dan voorgaande dagen. Regelmatig reed ik door heel dicht en mooi bos. Een leuke tussenstop gemaakt in Miranda de Ebro, met lekkere broodjes en wifi op een oud marktplein. Ik heb vandaag wat langer gefietst dan gepland, maar dat kwam doordat allereerst een camping niet meer bestond en ik me daarna vergist had in de route, waardoor ik een kilometer of 10 om moest fietsen. ´s Avonds nog in bad een leuke film gezien (weer een klassieker die ik niet had gezien: the green mile).

Cervera – Terminón (140 km, 9-8)

De eerste 80 kilometer van vandaag werden verpest door de harde tegenwind. Want wat is tegenwind toch vreselijk voor een fietser. Zoals een eerdere gesprekspartner zei: Wind breekt je mentaal. En dat klopt: tegenwind doet echt wat mentaal met je. Niet alleen ga je geen meter vooruit en worden hellinkjes nog zwaarder: ook het voortdurende gesuis van de wind in je oren breken je op. Een groot verschil met klimmen is ook dat het geen beloning kent (met klimmen is dat de afdaling en het uitzicht als je aan de top staat) en dat het niet eindig is.

De eerste 80 km heb ik het dus niet naar mijn zin gehad. Ondanks de mooie omgeving, zelfs hardop schreeuwen en vloeken tegen de wind luchtte niet op. Wel leuk koffie gedronken in het mooie plaatsje Aguilar del Campo en uiteindelijk een spectaculaire afdaling met hele mooie uitzichten en een tocht (met minder wind) door een hele mooie vallei.


Heb trouwens een rachtige kudde paarden gezien die door mijn komst gezamenlijk in galop wegrenden. Prachtig gezicht!

Ik was van plan om “slechts” 120 km te fietsen, maar het hotel in de beoogde finishplaats was vol. Daarom nu, naar 140 km, gestrand in een prima hotelletje in een piepklein dorpje met een prima maaltijd en kamer, met stoombad!

Cistierna - Cervera de Piscuerga (95 km, 8-8)

Vandaag een schitterende tocht door de bergen van Palencia gemaakt. Voortdurend zat ik boven de 1.000 m hoogte en ik was voortdurend aan het klimmen of afdalen. Een grot deel van de dag fietste ik lags een mooi stuwmeer (embalse de Compuerte).

Vele delen van het stuwmeer lagen droog, waarop (hele grote) koeien graasden. De route had vaak zicht op twee imposante bergentoppen van ongeveer 2500 meter hoogte.

Tijdens de lunch ben ik gestopt om in een veldje te eten en te luieren (had zelf eten gekocht in Cistierna: heerlijke garnalen, palmharten, asperges, vruchtensap) en had mijn luchtbedje opgeblazen en onder een boom gelegd. Het uitzicht was prachtig!

Alleen kwam er net een kudde stieren langs toen ik na mijn lunch nog even wilde slapen en lezen. Ik ben dus maar op een veliger plekje gaan liggen/zitten omdat de stieren vervaarlijke hoorns hadden. Het plekje beviel goed, want ik heb er 3 uur gezeten/gelegen. Het spannende boek uitgelezen en geslapen. Heerlijk!

De route was prachtig: woest landschap met kaal, bijna angstaanjagend berglandschap, met erg mooie dorpjes waar de tijd stil liklt te staan. En totaal niet toeristisch en erg rustig. Naast af en toe en auto hor je vaak alleen maar de koeienbellen rinkelen.

Nu in een leuk stadje Cervera, waar een dorpsfeest aan de gang is. Een derderangs artiestenduo is op het stadspleintje aan het zingen. Dit optreden laat ik even aan me vorbij gaan, want morgen heb ik een lange rit gepland!

Santiago – Leon (trein) / Leon – Cistierna (fiets, 70km, 7-8)

’s Ochtends heel vroeg vanuit een grijs Santiago vertrokken met de trein van 6.45. Om 2 uur s middags kwam ik aan in Leon. Onderweg geslapen , gelezen en film gekeken (Waltzing with Bashir: mooie indrukwekkende film). Erg plezierige reis zo!

Daarna weer lekker op de fiets om de terugkomst van ongeveer 600 km naar Pau te fietsen. Dit gaat grotendeels over de Sterrenweg, een oude weg met veel historie.

Ik had in Santiago eerst nog spijt dat ik terug zou fietsen, maar dat gevoel was toen ik op de fiets zat direct over.

Ik fietste door wederom een nieuw soort landschap wat ik nog niet gezien heb op de reis. Mooie uitzichten op hoge bergen en over mooie heuveltjes geklommen met ruig (maar niet kaal) landschap. Ik ben de hele rit geen enkele toerist of fietser tegengekomen, wat het ook leuk maakt. Ik moet overigens hierdoor wel mijn etappes beter plannen, aangezien niet zoals bij de Camino elke 10 km een albergue of hotel staat.

Nu in een klein provinciestadje Cistierna. Ik was hierheen gereden om een camping op te zoeken, maar die schijnt al 3 jaar geleden opgeheven te zijn. Nu in een piepklein kamertje in hostal (erg goedkoop trouwens: 15 euro) met een erg spannend boek wat ik in Santiago heb gekocht.