St Jean Pied de Port – (Lescar (Pau), 101 km, 13-8)

Ik dacht dat ik na bijna 1 maand fietsen onverslaanbaar en onvermoeibaar zou zijn op de fiets. Maar nee, ik ben vandaag echt “kapot gegaan” op de laatste hellingen van vandaag: ik schat dat de twee hellinkjes op het laatst zo’n 12% waren, wat toch wel erg zwaar is met bagage.

Vandaag was de eerste dag van de Jacobsroute af. Ik had met behulp van de Michelin kaart de kortste route over kleine weggetjes uitgestippeld. Ik heb echter niet echt op hoogteverschillen gelet, dus ik denk dat ik vandaag misschien wel de zwaartste rit van de reis heb gehad. Geen moment was het vlak en de hellinkjes steil. De inspanning werd wel weer goed gemaakt door het prachtige landschap door de uitlopers van de Pyreneeen. Helaas heeft de telefoon het nu weer echt begeven dus kon geen foto’s maken. Mooie stop was bij l’Hopital St Blaise, een pelgrimopvang en mooi kerkje uit de XIIe eeuw.

Gestopt bij een camping in Lecars, even buiten Pau. Ik ben nog in twijfel of ik morgen nog hard ga fietsen naar de Col d’Aubisque. Morgen besluit ik of ik nog een zwaar bergtraject ga doen als afsluiter!

Pamplona – st Jean Pied de Port (70 km, 12-8)

Vandaag de pas over die de meeste pelgrims nemen als start van de route, de Roelandspas over de Monte Ibanata. Ik was verbaasd hoe makkelijk de klim me afging.

Ik vermoed dat de klim vanuit Spanje wat makkelijker is dan die vanuit Frankrijk, maar ik denk ook dat de verbeterde conditie een rol speelt! Goede lunch gehad in pelgrimsplaatsje Roncevalles (en erg toeristisch).

Ondanks dat ik weer genoten heb van de bergrit vond ik de rit minder mooi als de Navarra route over de Col de Somport en ook de beklimming van de Cebreiro vond ik mooier. Wel was de afdaling prachtig, met uitkijken over mooie groene bergen, kabbelende beekjes en boerderijtjes.

Nu op een erg drukke camping op St Jean Pied de Port. Wilde nog een keer de tent opzetten om hem goed te drogen!

Urturi – Pamplona (115 km, 11-8)

Laat van start gegaan na een uitgebreid ontbijt. De eerste 65 km waren leuk en makkelijk door gloiend landschap. Voor een groot deel was de route fietspad, waar vroeger een spoorlijn had gelegen. De route raakte vandaag een plaatsje waar ik ook op de heenroute was geweest, Estella.

Hier geluncht en geluierd, in de veronderstelling dat ik nog maar 40 km voor me had. Dat was ook zo, maar deze kilometers waren buitengewoon zwaar door flinke hellingen en tegenwind (maar wel weer prachtig uitzicht!). Hierdoor kwam ik pas om half 10 in Pamplona aan, na een zoektocht. Wel beland in prima hotelletje met goed restaurant.

Terminón – Urturi (110 km, 10-8)

Na een mooie dag ben ik beland in het gehuchtje Urturi. In het dorpje wonen 50 mensen, 12 families en ik heb een kamer in een casa rural, de spaanse uitvoering van bed & breakfast. Ik was tevergeefs op zoek gegaan naar een restaurant, stapte een bar in met de vraag waar ik wat kon eten en ik werd direct uitgenodigd om gewoon mee te eten met een groep die daar zelf hun eten hadden klaargemaakt. Erg vriendelijk en het was een gezellige sfeer. Bij afscheid zeiden ze dat als ik ooit terugkom ik altijd weer welkom was in de bar en de zekerheid zal hebben dat zij weer aanwezig zullen zijn.

De dag begon leuk met een bezoek aan Ona, een mooi oud plaatsje met een hele mooie kerk en klooster. Ik kreeg een privé/rondleiding van een oudere man, die me probeerde uit te leggen wat ik zag. De bezichtiging was zeer de moeite waard: prachtige Koninklijke grafmonumenten en een mooie kloostergang.

Ook vandaag moest er weer redelijk wat geklommen worde, alleen het landschap was nu weer anders dan voorgaande dagen. Regelmatig reed ik door heel dicht en mooi bos. Een leuke tussenstop gemaakt in Miranda de Ebro, met lekkere broodjes en wifi op een oud marktplein. Ik heb vandaag wat langer gefietst dan gepland, maar dat kwam doordat allereerst een camping niet meer bestond en ik me daarna vergist had in de route, waardoor ik een kilometer of 10 om moest fietsen. ´s Avonds nog in bad een leuke film gezien (weer een klassieker die ik niet had gezien: the green mile).

Cervera – Terminón (140 km, 9-8)

De eerste 80 kilometer van vandaag werden verpest door de harde tegenwind. Want wat is tegenwind toch vreselijk voor een fietser. Zoals een eerdere gesprekspartner zei: Wind breekt je mentaal. En dat klopt: tegenwind doet echt wat mentaal met je. Niet alleen ga je geen meter vooruit en worden hellinkjes nog zwaarder: ook het voortdurende gesuis van de wind in je oren breken je op. Een groot verschil met klimmen is ook dat het geen beloning kent (met klimmen is dat de afdaling en het uitzicht als je aan de top staat) en dat het niet eindig is.

De eerste 80 km heb ik het dus niet naar mijn zin gehad. Ondanks de mooie omgeving, zelfs hardop schreeuwen en vloeken tegen de wind luchtte niet op. Wel leuk koffie gedronken in het mooie plaatsje Aguilar del Campo en uiteindelijk een spectaculaire afdaling met hele mooie uitzichten en een tocht (met minder wind) door een hele mooie vallei.


Heb trouwens een rachtige kudde paarden gezien die door mijn komst gezamenlijk in galop wegrenden. Prachtig gezicht!

Ik was van plan om “slechts” 120 km te fietsen, maar het hotel in de beoogde finishplaats was vol. Daarom nu, naar 140 km, gestrand in een prima hotelletje in een piepklein dorpje met een prima maaltijd en kamer, met stoombad!

Cistierna - Cervera de Piscuerga (95 km, 8-8)

Vandaag een schitterende tocht door de bergen van Palencia gemaakt. Voortdurend zat ik boven de 1.000 m hoogte en ik was voortdurend aan het klimmen of afdalen. Een grot deel van de dag fietste ik lags een mooi stuwmeer (embalse de Compuerte).

Vele delen van het stuwmeer lagen droog, waarop (hele grote) koeien graasden. De route had vaak zicht op twee imposante bergentoppen van ongeveer 2500 meter hoogte.

Tijdens de lunch ben ik gestopt om in een veldje te eten en te luieren (had zelf eten gekocht in Cistierna: heerlijke garnalen, palmharten, asperges, vruchtensap) en had mijn luchtbedje opgeblazen en onder een boom gelegd. Het uitzicht was prachtig!

Alleen kwam er net een kudde stieren langs toen ik na mijn lunch nog even wilde slapen en lezen. Ik ben dus maar op een veliger plekje gaan liggen/zitten omdat de stieren vervaarlijke hoorns hadden. Het plekje beviel goed, want ik heb er 3 uur gezeten/gelegen. Het spannende boek uitgelezen en geslapen. Heerlijk!

De route was prachtig: woest landschap met kaal, bijna angstaanjagend berglandschap, met erg mooie dorpjes waar de tijd stil liklt te staan. En totaal niet toeristisch en erg rustig. Naast af en toe en auto hor je vaak alleen maar de koeienbellen rinkelen.

Nu in een leuk stadje Cervera, waar een dorpsfeest aan de gang is. Een derderangs artiestenduo is op het stadspleintje aan het zingen. Dit optreden laat ik even aan me vorbij gaan, want morgen heb ik een lange rit gepland!

Santiago – Leon (trein) / Leon – Cistierna (fiets, 70km, 7-8)

’s Ochtends heel vroeg vanuit een grijs Santiago vertrokken met de trein van 6.45. Om 2 uur s middags kwam ik aan in Leon. Onderweg geslapen , gelezen en film gekeken (Waltzing with Bashir: mooie indrukwekkende film). Erg plezierige reis zo!

Daarna weer lekker op de fiets om de terugkomst van ongeveer 600 km naar Pau te fietsen. Dit gaat grotendeels over de Sterrenweg, een oude weg met veel historie.

Ik had in Santiago eerst nog spijt dat ik terug zou fietsen, maar dat gevoel was toen ik op de fiets zat direct over.

Ik fietste door wederom een nieuw soort landschap wat ik nog niet gezien heb op de reis. Mooie uitzichten op hoge bergen en over mooie heuveltjes geklommen met ruig (maar niet kaal) landschap. Ik ben de hele rit geen enkele toerist of fietser tegengekomen, wat het ook leuk maakt. Ik moet overigens hierdoor wel mijn etappes beter plannen, aangezien niet zoals bij de Camino elke 10 km een albergue of hotel staat.

Nu in een klein provinciestadje Cistierna. Ik was hierheen gereden om een camping op te zoeken, maar die schijnt al 3 jaar geleden opgeheven te zijn. Nu in een piepklein kamertje in hostal (erg goedkoop trouwens: 15 euro) met een erg spannend boek wat ik in Santiago heb gekocht.

Nog wat filmpjes

Heb eindelijk ontdekt hoe ik de filmpjes online kan zetten.

Filmje van Hoz de Lumbier, prachtig natuurgebied op 26 juli


Filmpje van feest in Puente la Reina met optocht


Filmpje van prachtige expositie in klooster van kathedraal van Burgos

Santiago rustdag

Gisteren dus aangekomen in Santiago. Ik had et niet verwacht, maar het binnenrijden van Santiago was emotioneel. Je komt toch aan in de voetsporen van vele miljoenen anderen in de afgelopen 1000 jaar. Ik kwam met een grote grijns aan op het grote plein van de Kathedraal in Santiago. Precies op hetzelfde moment kwamen de 4 spanjaarden aan die ik voor het laatst een week geleden had gezien, waarna een enthousiaste begroeting volgde.

Vlak daarna kwam ik Wim en Chris tegen (het belgisch-nederlands stel, die ik al vrij vaak heb gesproken en een goede band mee heb opgebouwd). We hebben afgesproken om 's avonds de aankomst te vieren in een goed restaurant. Kim was zo lief om een goed hotel voor me te boeken, zodat ik op weg ging door de straatjes van Santiago.

Ik was even rond aan het kijken en kwam in gesprek met een Nederlander die ook net op de fiets was aangekomen. Samen hebben we een borrel gedronken en geweldige gesprekken gehad. Het is ongelofelijk hoe de gevoelens van een ieder hetzelfde zijn. Vaak op dezelfde momenten heb je gevoel van euforie gehad en op dezelfde punten of dagen pijn geleden.

Iedereen heeft ook een dubbel gevoel bij Santiago, aangezien het wel heel druk is en het en beetje een kermis is. Zo verschillend met de sfeer op de camino zelf. Ook de kathedraal vond ik tegenvallen: wel erg druk (zowel wat betreft de hoeveelheid mensen als de architectuur) en bombastisch

´s Avonds een zeer geanimeerd diner met Chris en Wim, waar we plechtig elkaar hebben belofd om elkaar nog een keer te zien. Ik verheug me daarop!

Op de terugweg zagen we nog iets heel bijzonders: midden op het lege plein van de kathedraal stonden een jongen en een meisje. Het meisje begon plotseling te zingen, met een fantastische (klassiekgeschoolde) stem. Erg mooi en indrukwekkend!

Vandaag een heerlijk relaxed dagje gehad. Genoten van de luxe kamer, fijn contact met thuis gehad en lekker rondgeslenterd door Santiago. Boekje en tijdschrift gekocht en al vroeg in de middag lekker biertjes gedronken. Morgenochtend heel vroeg de trein naar Leon, om daar de terugreis te fietsen naar Pau. Weer zin om te fietsen!

Arzua - Santiago de Compostela (50 km, 5-8)

Ik ben vandaag gearriveerd. Het was een geweldige dag. Direct bij aankomst en onderweg mijn lief gesproken. Daarna nog nieuwe mensen ontmoet en met Chris en Wim gegeten in een restaurant zonder toeristen. Geweldige gesprekken gehad, lekker gegeten, memorabele avond. Morgen meer!

Samos - Arzua (105 km, 4 aug)

Inmiddels zeer dicht bij Santiago, ik had vandaag eigenlijk al Santiago kunnen bereiken als ik door had gefietst, maar het leek me leuker om in de middag/eind vd ochtend aan te komen.Vandaag was een afwisselende rit. Sommige stukken waren langs een drukke weg (dus niet zo leuk), maar andere stukken leiden door mooie kleine weggetjes met mooie kleine oude dorpjes. Ook in prachtige bosrijke omgeving gereden, afgewisseld met weitjes met vriendelijk grazende koeien.

Ondanks dat ik niet op grote hoogte fietste vandaag was het wel stevig klimmen, geen moment had je rust tussen afdalen en klimmen, zodat je nooit echt een goede fietskadans op kan bouwen.

Vlak voor de eindbestemming van vandaag, Arzua, brak mijn fietsketting. Gelukkig dus dichtbij het stadje, zodat een fietsenmaker direct een nieuwe ketting verzorgde. Daarna had ik wat moeite om een slaapplaats te vinden, bijna alle hostals en albergues waren vol, zodat ik uitgeweken ben naar een hotel iets buiten de stad (prima kamer, met Wifi, dus ik ben tevreden!). Morgen dus Santiago, waar ik 1 1/2 dag wil blijven, om daarna de terugtocht naar Pau te maken: het fietsen verveelt nog steeds niet!

Telefoon

Mijn telefoon doet het helemaal niet meer. Dus alleen bereikbaar via Skype, mail en MSN!

San Fiz de Seo - Samos (60 km, 3-8)

Vanochtend liep het niet allemaal naar wens, mijn telefoon (die tevens dient als mijn muziekspeler, maar vooral als fototoestel!) doet gek en ben niet in staat om te bellen. Alle functietoetsen doen het niet meer! Soms lukt het me een foto te maken, maar meestal is het moeizaam. Erg vervelend. Verder wat moeite om op gang te komen, dus lekker koffie gegeten aan de voet van de bergen. En tegelijkertijd mijn terugvlucht geboekt vanaf Pau (15 aug).

Ik ben van plan een stukje met de trein terug te gaan en dan nog een dag of 5 te fietsen. Rond het middaguur ben ik de klim van de Cebreiro gestart, het was zwaar en heel erg mooi. Bovenop de berg was een heel mooi dorpje O Cebreiro, waar ik geluncht heb, waarna nog een aantal stevige colletjes volgden. Daarna een afdaling van ongeveer 20 km, met echt prachtige vergezichten. Ik was wel weer een angsthaas, want heb veel geremd en ben er niet heel snel vanaf gegaan.

Nu op een camping (of beter: een veldje waar je een tent op kan zetten) in Samos. Morgen een wat langere rit, zodat ik woensdag al vroeg in de middag in Santiago aankom (hou de webcam van de kathedraal van Santiago de Compostella in de gaten: ik ga zwaaien als ik voor de kathedraal ben, reken op 14.00 uur op 5-8!).

Astorga – San Fiz de Seo (92 km, 2-8)

Op de uitzonderlijk goede dagen zoals vandaag is het zelfs al moeilijk om alle dingen die je ’s ochtends hebt gezien te verwerken: je ziet, beleeft en voelt zoveel!Vandaar een wat langer verhaal dan anders!

Na het schrijven van de blog gisteren heb ik in het stadje een typisch streekgerecht op: cocida maragato. Bij een restaurant met een “bibe gourmant”van de Michelin gids, dus waarschijnlijk wel een goede uitvoering.
Ik kreeg eerst een schaal met allerlei soorten vlees, van ingewanden tot stoofvlees en kip.
Lekker, als je het vet wegsnijdt. Hierna kwam een bonenschotel met een zuurkoolachtige groente, gevolgd door vermicellisoep.
Uiteindelijk ook nog een dessert. Ales gecombineerd met erg lekkere wijn! Voor de hongerige pelgrim was dit echt prima! Toen rennend naar de auberque want om 23.00 ging de deur dicht. Overigens slechte nacht gehad door een zeer hard snurkende kamergenoot. Zelfs de oordoppen (tip van Niels KA) hielpen maar matig. Om 6.30 werd ik gewekt door gregoriaanse muziek en om 7 uur werd er tegen me gezegd dat ik toch echt wel moest opstaan.

Dus, na een ontbijt in het stadje, erg vroeg op pad. De eerste bezienswaardigheid nog in Astorga) was erg fraai: het bischoppelijk paleis, gemaakt door Gaudi. Helaas ging het pas om 10 uur open, en dan wilde ik al een eind op de berg zijn.

Onderweg nog een heel mooi gerestaureerd dorpje bezocht, Castrillo de los Polvazes, waar de klim langzaam maar zeker op gang kwam. Ik reed door mooie kleine dorpjes en de omgeving werd steeds ruiger en steiler.

Na echt een forse klim me prachtige uitzichten kwam ik aan op de Cruz de Ferro. Een simpel kruis, wat symbolisch het teken was dat de pelgrim Santiago zou halen. Bij het kruis leggen mensen een steen neer als teken dat een deel van de (persoonlijke) belasting wordt achtergelaten. Zeer indrukwekkend.

Hierna gestopt bij een nederzetting van excentrieke mensen die zich nu tempeliers noemen (tempeliers waren de beschermridders van de Santiago-gangers)
Daarna een hele steile afdaling, de ik voor het grootste gedeelte zwaar remmend heb voltooid. Ondanks mijn hoogtevrees heb ik er van genoten. De natuur was zo mooi en de uitzichten zo spectaculair! Na de afdaling kwam ik uit in de El Bierzo streek, met vruchtbare groen landschap.

Geluncht in het stadje Ponteferrada, met een heel mooi Tempeliersburcht.
Ik had glas wijn besteld bij mijn lunch, maar ze brachten een hele fles. Matigheid is nog steeds niet mijn eigenschap, dus met 4 glazen wijn zat ik daarna op de fiets, wat niet goed is voor de beenkracht (ook al is fietsen met bier op trouwens veel rampzaliger).

Gelukkig was de rest van de rit vrij makkelijk. In het mooie stadje Villafranca kwam ik weer mijn belgisch-nederlandse lotgenoten tegen, waarmee ik wat gedronken heb.
Nu sta ik in een afgelegen camping, mooi aan een riviertje. Gew3eldig gegeten op de camping met erg lekkere lokale Bierzo-wijn! Morgen weer mooie bergetappe, de Cebreiro is aan de beurt schijnt zeker zo zwaar te zijn als de Pyreneeën rit) met grote delen boven 10%. Nog minder dan 200 km naar Santiago…

Leon - Astorga (65 km, 1-8)

De regenachtige ochtend goed gebruikt om Leon te zien. Prachtige stad, met een hele mooie kathedraal, mooi stadhuis en placa mayor (waar net een markt was, leuk!) en gezellige sfeer.

Erg leuk: ik ben bijna alle fietsers tegengekomen die ik de afgelopen weken heb gezien: het paartje uit Milaan, het Friese viertal, het vriendelijke belgisch-nederlandse stel. En ik kwam aan de praat met een leraar uit Doetinchem.

Na de middag, met nog steeds dreigende lucht, vertrokken. Het was koud! Ik heb de hele dag mijn jas aangehad. Tijdens de rit nog lang geschuild tegen een enorme regen en onweersbui.

Moest hard fietsen om het eerstvolgende dorpje te bereiken, waar ik in een lokale bar (die vol zat met kaartspelende mannen) een kop koffie heb gedronken en de bui over heb laten gaan. Laatste stuk was makkelijk naar Astorga, onderweg nog een aardige Franse man gesproken die in 4 etappes naar Santiago aan het lopen was vanuit de Bourgogne streek. Nu zit ik in een aardige Albergue in een mooi stadje. Er schijnt een mooie kathedraal te zijn en een bischppelijk paleis door Gaudi. Dat wil ik morgen zien voordat ik een hele zware etappe bijkbaar krijg, de Cuz de Ferro.

Onderweg heb ik vandaag een steen opgeraakt, die ik daar achter zal laten. De reis is echt erg goed voor me geweest en ben erg blij dat ik ben gegaan.

Carrion - Leon (115 km, 31-7)

Wat een zware dag was dit zeg! Kort samengevat: Veel kilometers onder brandende zon in een dorre omgeving met uitgestorven dorpjes. Ik heb medelijden met de wandelaars: ik kan er met de fiets in 1 keer doorheen, maar de wandelaars zitten dagen achter elkaar in deze dorre, eenzame vlakte! Overigens, het heeft ook wel wat, de tocht van vandaag.
Je voelt je echt volledig alleen fietsend en de moderne wereld is ver weg.



De dag begon trouwens met een lekke band! De eerste in nu bijna 1800 afgelegde kilometers valt natuurlijk best wel mee! 's Middags zelf mijn lunch gekocht in supermarkt van het leuke stadje Sahagun en aan de kant van de weg, in de veilige schaduw van een boompje geluncht en even geslapen.

's Avonds aangekomen in Leon, een drukke, levendige en mooie stad. Ik kon de camping niet vinden, dus maar een hotel genomen om al het stof van me af te wassen en goed te slapen..

Hornillos de Camino – Carrion (70 km, 30-7)

Ik heb vandaag net zoals gisteren niet heel veel kilometers gemaakt, simpelweg omdat ik wil genieten van de reis. Vroeg (8 uur) onderweg op de hoogtevlakte: koud! Kop koffie gedronken en ontbeten in een klein dorpje met vele pelgrims aan tafel, wat erg gezellig was. Het waren allemaal wandelaars, die er al uren op hadden zitten (het was negen uur, ik was dus nog maar net onderweg, maar de wandelaars starten meestal om 6 uur!). Veel gesprekjes onderweg gehad, op rustplaatsen of zomaar onderweg. Erg leuk is dat: het zijn geen diepgaande gesprekken maar het is wel aardig. Weer op de kiezelige camino gereden en redelijk aan het begin direct een echt flinke klim, waar ik zelfs een heel stuk moest lopen omdat het gewoon te stijl was. Maar de beloning was groot: een geweldig uitzicht op de Sierra del Campo.

Onderweg nog een wonderschoon romaans kerkje bekeken en een keer weer goed gegeten (want dat is de afgelopen dag wat simpel).

De rit was mooi, maar ik kan me voorstellen dat dit stuk voor wandelaars erg zwaar is. Onder de brandende zon een vrij kale hoogvlakte door, met een brandende zon. Als fietser heb je daar minder last van: het windje koelt af en je bent zo weer bij een volgend dorpje. Met veel gemopper de nieuwe tent opgezet (ik snapte niet helemaal hoe het moest’, maar tentje is best wel aardig. Heel matig gegeten in het stadje met irritante Oostenrijkers naast me die sigarettenrook produceerden die recht in mijn gezicht voortdurend terecht kwam. Snel terug naar de camping, waar ook weer de Nederlands/Belgische vrienden zijn neergestreken. Je komt elkaar allemaal voortdurend tegen!

29 juli San Juan de Ortega – Hornillos del Camino (77 km, 29-7)

Redelijk goed geslapen in de open lucht. Je bent wel waakzaam en hoort elk geluid, maar de sterrenhemel was fantastisch! Vroeg op pad, via het originele pad (dus steile beklimmingen, kiezelstenen en hobbels) naar Burgos gefietst. Ik ben toch van plan de originele camino te volgen, want ondanks dat het vermoeiender is, ben je wel verder af van autoverkeer en je proeft nog meer de pelgrimsfeer. Iedereen groet elkaar onderweg en wenst elkaar een goede camino.

Overigens was het vol met politie in Burgos, want er was een zware bom ontploft, vlakbij de Carrefour waar ik een nieuw tentje heb gekocht (gelukkig geen doden, wel 120 gewonden).

Lang de tijd genomen om Burgos te bekijken en dan vooral de overweldigende kathedraal. Schitterende kapellen, imponerend traliewerk, fraaie beelden. Echt heel mooi. Als toetje kwam nog een speciale installatie in de kloostergang, waar ze prachtige eigentijdse muziek gebruikten. Ik heb het met mijn mobiel gefilmd, maar weet nog niet hoe ik dit op mijn laptop kan zetten. Even buiten Burgos nog het mooie koninklijk klooster Las Huelgas bezocht. Je wordt bijna blasé van al het moois wat je ziet onderweg!

’s Avonds een leuke albergue opgezocht in het piepkleine plaatsje Hornillos en gegeten met 4 Spaanse kerels die op mountain bike de camino afcrosten. Communicatie ging gebrekkig door taalproblemen, maar was wel gezellig!

Berceo – San Juan de Ortega (70 km, 28-7)

’s Ochtends relaxed aan gedaan met een bezoekje aan het prachtige klooster van San Millan, het Monasterio de Yuso. Mooie kloostergang en mooie oude koorboeken. Onderweg fietste ik een Nederlandse voorbij (was al 6 weken onderweg, stopte overal en reed weinig km per dag).
Stukje samen gefietst en in Santa Domingo de la Calzada geluncht en daarna weer afscheid genomen. Mijn fietsdag was nog niet om, had zin om lekker stuk nog te fietsen. Na fikse klim en stuk over het originele (kiezel)pad kwam ik aan bij echt een wonderschone nederzetting San Juan de Ortega et een prachtige kerk en een grote albergue.

Ik kwam daar het Belgisch-Nederlandse paar (Wim en Chris) tegen die ik al een paar keer voorbij was gefietst en heb daar een enorm leuke avond mee gehad. Ik heb met ze meegegeten en we hebben goede gesprekken gevoerd met flink wat wijn. Douchen in de albergue en aangezien mijn tent kapot was heb ik in de open lucht geslapen. De sterrenhemel was zo prachtig en zo enorm helder. Ik heb een tijd lopen staren naar ede hemel en heb redelijk goed geslapen. Morgen toch maar een tentje kopen, want 1 keertje openlucht is leuk, maar niet elke dag. En ik wil niet de afhankelijkheid hebben van overnachten in een herberg.

Estrella - Berceo (110 km, 27-7)

Vroeg uit de veren in de albergue om 7 uur, dus zat al tegen 8 uur op de fiets. Mooie plaatsjs weer gezien! Zoals de prachtige kapel Santo Sepulcro in Torres del Rio.
Verder een stop gedaan in Viana: mooie kerk, met stempel uiteraard. Je merkt de grote stroom van pelgrims nu en (alhoewel de meeste Spaans zijn) de grote mengelmoes van nationaliteiten.


Ook de grotere stad Logrono aangedaan (mooie kathedraal en leuke stad) en toeristisch hogtepunt klooster bezocht in Najera (prachtige kloostergang!!). Laatste stuk ging op tandvlees naar Berceo.


Ik heb vandaag af en toe het Camino-voetpad genomen in plaats van de route in het boekje, waardoor ik vele kilometers over grindpad heb gereden en buitengewoon steile hellinkjes heb moeten klimmen. Dit is toch niet zó'n goed plan en ik weet ook niet of de fiets hier wel tegenkan.

Goede lunch en zoals gepland een uur geslapen op een grasveld. Goed ritme!

Minpunt van de dag is dat mijn tent kapot is gegaan! De tentstok is gebroken en daardoor is het tentdoek gescheurd. Ik merk dat ik zo relaxed ben dat ik er geeneens zo pissig over was. Heb nu een bungalow op de camping (veel te groot) en zal dus de komende weken in albergues moeten slapen. Ook leuk, en als ik het gesnurk zat ben van de andere pelgrims ga ik wel in een hotel..

Nu redelijk maal achter de rug in camping en doe me tegoed aan de Rioja wijn die hier gemaakt wordt. De fles is al bijna leeg, dus slaap lekker vannacht (en morgen misschien wat zwaardere benen :-))

Sanguesa – Estrelle (97 km, 26-7)

Nu aan het einde van de dag ongeveer 1350 km op de tellen na 2 weken. ’s Ochtends lekker ontbeten en koffie gedronken (na nacht slecht slapen: bloedheet!).

Vandaag een stuk met hele mooie stukken, waar het hoogtepunt in het begin was. Ik moest door een tunnel fietsen waar het volledig donker was (en ik prompt bijna viel).

Het tunneltje kwam uit in een klof waar een rivier door stroomde, mooie steile wanden en veel vogels. Werkelijk indrukwekkend. Daarna door mooie stuk golvend landachap met kleine (amper bewoonde) dorpjes. Daarna een flink stuk (en eigenlijk groot deel van de dag) op een weg naast een snelweg gefietst, wat toch net minder leuk is.

Erg mooi was wel de kapel van de Ermita de Eunate, in de graanvelden staat een prachtig kapelletje. Ook érg leuke lunchstop gehad in Puente la Reina, waar een volksfeest bezig was met optocht en muziek.
Heerlijk na de lunch een beetje geslapen voor het laatste stuk richting Estrella, waar ik in een gratis herberg overnacht.

Ook in Estrella was een feest, waarbij mensen in middeleeuwse kleding allerlei kraampjes hadden. Heb op het mooie middeleeuwse marktplein cider en worst met brood op. Groente is geloof ik voor een andere dag.

Terugkerend in de herberg is het wel een gezellige sfeer, waar mensen praatjes met elkaar maken. Vroeg naar bed want ik wil mijn tijdschema wat aanpassen: meer fietsen ’s ochtends, lange middagpauze en een avondetappe.

Jaca - Sanguesa (110 km, 25-7)

Stevige, maar weer prachtige route vandaag. Het begon met een forse klim naar het klooster S Juan de la Pena. Flinke klim tot 1300 meter hoogte (daarvoor al een flinke berg moeten beklimmen (en weer af moeten gaan)). Mooie route, en ik merk dat ik steeds krachtige en fitter word. De klim was eigenlijk geen probleem en had een goede cadans naar boven. Het klooster was trouwens erg mooi, vooral de binnenplaats was indrukwekkend.

De afdaling vond ik wel erg spannend, en mijn hoogtevrees speelde flink parten. De afdeling was bochtig en langs flinke afgronden (geef mij maar afdalingen in een bos). Ik moest rustig ademhalen (trucje van Kim geleerd ;-)) en heb vooral hard tegen mezelf geroepen dat ik me niet zo moest aanstellen. Mooi is dat toch, midden in de natuur gewoon hard tegen jezelf praten!

De uitzichten waren trouwens prachtig gedurende de beklimming en afdalingen, je kon vele kilometers kijken en op de achtergrond zag je voortdurend de Pyreneeen met soms besneeuwde bergtoppen en voortdurend zag je roofvogels met de thermiek meevliegen.

De afdaling eindigde in een mooi dorpje waar ik uitgebreid geluncht heb en lekker een boek gelezen.

Na de lunch ging de tocht verder in heel bijzonder landschap, met bultjes erin. Meestal was op zo'n bult een mooi stadje. Met als hoogtepunt Berdun (waar wij 2 jaar geleden zijn geweest).

Verder vervolgde de tocht naast een mooi (kunstmatig) meer, kleine stadjes en mooie natuur. Na 100 km een enorme hongerklap, waardoor alle energie uit mijn benen wegvloeide. Dus met "lege pijp"aangekomen in het geplande sanguesa. Dit schrijvend zit ik aan een biertje en voel de vermoeidheid eigelijk al niet meer. Ik overnacht voor de eerste keer in een albergue, een pelgrimsslaappplaats. Er is me verteld dat het na morgen veel, veel drukker is dus ik geniet van de rust.

Oloron - Jaca (24-7, 95 km)

Vandaag de dag waar ik al dagen tegenop zag, door de pyreneeen, de Aragon route: over de Col de Somport Spanje in met een maximale hoogte van 1640 m en starten vanaf 200 m. De eerste 40 km waren relatief makkelijk: vals plat met allerlei mooie bergdorpjes. De laatste 15 km waren zwaar (voortdurend 7-9% stijgen) maar wat een beleving! Pijn van de inspanning en vooral de enorme euforie om de werkelijk prachtige omgeving. Schitterende besneeuwde bergtoppen, grote roofvogels in de lucht (waren ze op mij aan het azen?), mooie afwisselende bomen en een enorm helder en ver zicht maakten de tocht echt onvergetelijk. Op de top gezellig koffie gedronken met een hollands/belgisch paar die vanuit Landgraaf waren vertrokken: wel fijn om de ervaringen even te delen.

Na de top, jack aan en helm op voor de afdaling. Ik ben niet een enorme durfal, dus als het harder dan half 50 gaat dan knijp ik al flink in de remmen. Een camping gezocht in Jaca en daarna het mooie stadje ingegaan, waar ik twee jaar geleden met Kim ben geweest. Ik herkende nog heel veel, wat erg leuk was. Lekker gegeten en daarna vroeg gaan slapen.